• İstanbul20 °C
  • Erzincan7 °C
Karakter boyutu : 12 Punto 14 Punto 16 Punto 18 Punto
GÖLKAYNAK KÖYÜ
10 Aralık 2005 Cumartesi 00:00

GÖLKAYNAK KÖYÜ

GÖLKAYNAK KÖYÜ (Zoğa)  Kemah’a 9 km mesafede komşu sayılan, Yoğurt Dağının eteklerinde, kartal yuvası gibi bir yere kurulmuş köy. (Röle verici istasyonun altına). Emiri Düzü denen

GÖLKAYNAK KÖYÜ (Zoğa)

 

Kemah’a 9 km mesafede komşu sayılan, Yoğurt Dağının eteklerinde, kartal yuvası gibi bir yere kurulmuş köy. (Röle verici istasyonun altına). Emiri Düzü denen mevkiden geçip, 1990 dan beri kapıları kapalı, kepenkleri çekili olan mahzun ilkokula bir selam verip köye girdik.

Günün hitama yaklaştığı ikindi vaktinde, kimsecikler görünmüyordu ortalarda. Kuşbakışı, zirveleri mevsimin taze karlarıyla kaplı olduğu sisten zar zor seçilen Munzurlarla gönül eğlendirirken, 70 lik delikanlı muhtar Mehmet YALÇINKAYA bulunup geldi kendiliğinden.1939 depreminden sonra yapılan, ahşap ve kerpicin omuz omuza vermesinden vücut bulmuş evine, ihtiyar ve beli bükülmüş bir merdivenden çıktık. Muhtarlığın imtiyazı ve forsuyla odadaki cihazdan bir muhtar anonsu: “Komşular, sayın kaymakamımız yanında müdürleriyle köyümüze ziyarete geldiler, teşrif ettiler. Sizi bekliyoruz ” Anadolu insanının devlete olan, sadakat ve nezaketinin artık kaybolmaya yüz tutmuş son örneklerinden biri. Cemil KÖSE’nin ifadesiyle “Köyde sokağa çıktığımda kediler ve tavuklardan başka kimsecikler yok. İnsan olarak da, gözü görmeyen, kulağı duymayan üç-beş ihtiyardan başka adam da yok”derken, aslında birçok köyümüzün dramını resmediyordu. Az sonra evsafı sayılan hane sakinleri, bir bir damladılar. Muhtarın talimatı hemen yerini buldu.

Köy, eskiden 29 haneymiş. Şimdi 14 hanede 27 kişi kalmış. 1940 da açılan köyün ilkokulu, 1988 de kapanmış. İstanbul’da 68 hane ve başkanlığını Nevzat DEMİRKAYA’nın yaptığı bir köy yardımlaşma dernekleri varmış. Köyün oturduğu arazi sulak olduğu ve bunu gösteren Yoğa ve Marpuz otu hayli fazla olduğundan “Gölkaynak” ismini vermişler köylerine. köy, 1958 den beri yavaş yavaş Fırat’a doğru komple bir kütle olarak kayıyormuş. Bunu, duvarların şişmesinden, kapıların basmasından anlıyorlarmış. Hatta birisi bunu te’yid için “Kaymakam Bey, bizim kapılar kapanmaz”diyor.

Köyün Sınırları: Doğusu; Marik Köyü Tepeleri, Batısı; Sunguru, Zikri, Salihgedik, Hamların Sırt, Vank Gölü, Toptaş,Hamyeri ve Caddeyi takiben Haremi Taşı, Kuzeyi; Yoğurtlu Tepe ve Savak Gölü, Güneyi; Zikri, Kuni Tepe ve Ağtaş.

 

Kaynak: Kemah Kitabı,Bir Derkenar Yılmaz Kurt (Eski Kemah Kaymakamı)

Bu haber toplam 3023 defa okunmuştur
Bu habere henüz yorum eklenmemiştir.
Tüm Hakları Saklıdır © 2006 Kemahlilar | İzinsiz ve kaynak gösterilmeden yayınlanamaz.
Tel : kemahlilar@gmail.com | Yazılım: CM Bilişim - Tasarım: INVIVA