• İstanbul18 °C
  • Erzincan13 °C
Karakter boyutu : 12 Punto 14 Punto 16 Punto 18 Punto
KONUKSEVER KÖYÜ
10 Aralık 2005 Cumartesi 00:00

KONUKSEVER KÖYÜ

KONUKSEVER KÖYÜ  1960 lı yıllara kadar nahiye merkezi olan, İlçeye 38 km mesafede kurulan bir zamanların 85 hanelik Konuksever köyü, şimdi 8 haneye düşmüş. Yaz aylarında gelip

KONUKSEVER KÖYÜ

 

 1960 lı yıllara kadar nahiye merkezi olan, İlçeye 38 km mesafede kurulan bir zamanların 85 hanelik Konuksever köyü, şimdi 8 haneye düşmüş. Yaz aylarında gelip köyde kalanlarla hane sayısı artıyormuş. Ama maalesef bir zamanların bu güzergâhtan geçenleri, nahiyede işi olup gelenleri ağırlayan konuk eden ve ismini bu konukseverliklerinden almış evlerin çoğu viran halde harabeye dönüşmüş durumda. Yukarı Konuksever diye ayrı bir mezrası da varmış köyün az üstünde. Değirmen Deresinin sulak ve münbit vadisinin içine kurulmuş olan köy, Hamlar Sırtına yaslanmış karşısındaki mezarlık sırtının yamacına gömdüğü eski sahiplerini seyrediyordu biz köye vardığımızda.

Vadinin manzarası; zirvede Gırındık tepesi mevsimin ilk karlarıyla bembeyaz, yaklaşan kışı haber verirken, Başdağ civarı sararmış ve solmaya yüz tutmuş meşe yapraklarıyla ikinci bir ihtar daha yapıyordu Kış mevsimi için. Köy civarındaki bağlar ve bahçeler ise koca bir yazın yorgunluğundan olmakla ölmek arasında tereddüt geçiriyodu. Ama herhalde karşı sırtları gördükçe ikincisinde karar kılmış olacak ki, çaresiz birkaç sarı yaprak düşüverdi ayaklarımın dibine.

Bir zamanlar 17 000 bin davarıyla Munzur Yaylalarının hatırı sayılır ziyaretçileriymiş. Toptaş’ta çadırlarını kurdukları yurt yerleri varmış. Buradan Katırgediği, Tırbı Musa, Uzunçayır, Bey Pınarı, Koç Gölü ve daha nice bereketli yaylaların suyuyla yoğururlarmış hamurlarını. Ama göç bu köyü de belinden vurmuş, şimdi derlesen toplasan 300 davar çıkmaz dedi muhtar Hüseyin ŞEKERCİ. Köyün yaşlı bir dedesi asalet ve sadakatlerini “Bu köyden savcılığa, hakimliğe bir çizik dilekçe, bir şikayet gitmemiştir ve asla gitmez” cümlesiyle ifade etti.

Tahrir kayıtlarında, gerek nüfus ve gerekse yetiştirdiği mahsuller bakımından göze çarpacak derecede bir gelişme kaydeden bu köy,1516 da 17 hane, 1568 de 44 hane olup, mahsulleri arpa, buğday, darı, nohut, bostan ürünleri ile meyve, bal, şıra ve pamuktan ibaretti. Vergi hasılı 1516 da 7 000, 1568 de 12 600, 1591 de ise 23 000 akça olduğu tesbit edilmiştir.

Köyde 2 de değirmen vardı. Köyün sakinleri, köy yakınında bulunan Gökderbend demekle maruf derbendi tamir ve termimle vazifelendirilmiş ve bu hizmetlerine karşılık olarak da avarız-ı divaniyye ile tekalif-i örfiyye vergilerinden muaf tutulmuşlardır.

Köyün Sınırları: Doğusu; Fırat, Kalecik Deresi, Tımığı (Yağca) Sınırında yazıldığı gibi (şehiryolu) Çil Gölü Gözeleri sırtını takiben Küçük Satı ve Aslıhan yurdu, Batısı; Fırat, Taşlıdere, Hasur Deresinin başı, Kuzeyi; Fırat, Güneyi; Memo Taşı, Başdağı Yaylası, Çiçek Yurdu ve Taşkır Taşı.

Bu haber toplam 3916 defa okunmuştur
Bu habere henüz yorum eklenmemiştir.
Tüm Hakları Saklıdır © 2006 Kemahlilar | İzinsiz ve kaynak gösterilmeden yayınlanamaz.
Tel : kemahlilar@gmail.com | Yazılım: CM Bilişim - Tasarım: INVIVA